Bepaling van het fosfaatgehalte van water
Inleiding
In natuurlijke (normale) concentraties is fosfaat een essentiële voedingsstof voor planten. Als dieren deze planten eten komt fosfaat ook bij hen terecht. Bij de
afbraak van dode planten en dieren in het water komen fosforverbindingen terug vrij. Vrijgekomen fosfaat kan dan opnieuw door de planten worden opgenomen of worden
opgeslagen in de waterbodem. Fosfaten zijn aanwezig in menselijke ontlasting en voor een paar jaar terug in wasproducten (bijv. waspoeder) en komen via lozing in het
oppervlaktewater terecht. Ook bemesting door land- en tuinbouw is een belangrijke bron van fosforaanrijking. Bij grote hoeveelheden fosfaten, binden niet alle
fosfaatdeeltjes aan de bodem en kunnen ze op die manier doorsijpelen naar het grondwater.
Fosfaten op zich zijn niet schadelijk, maar grote concentraties aan fosfaten
(en ook nitraten) zijn echter een belangrijke bron van voedselverrijking of eutrofiëring. Dit leidt tot buitensporige groei van algen (algenbloei) met als gevolgen: sterke
schommelingen in het zuurstofgehalte van het water, vissterfte en het optreden van rottingsprocessen. Hoge concentraties aan fosfaten wijzen dan ook vaak op vervuiling.
Fosfaatgehalte |
Kwaliteit |
Tot 0,03 mg/l |
Voedselarm |
Van 0,03 tot 0,1 mg/l |
Matig voedselrijk |
Van 0,1 tot 0,3 mg/l |
Voedselrijk |
Van 0,3 tot 0,9 mg/l |
Vervuild |
Vanaf 0,9 mg/l |
Sterk vervuild |
Werkwijze
- Bepaal met behulp van de aantoonsets het fosfaatgehalte van het water van het monsterpunt.
Conclusie en verdiepingspunten
- Welke conclusie kun je trekken aangaande de waterkwaliteit als je kijkt naar het fosfaargehalte van het water?
- De gevolgen van teveel fosfaat zijn: vermesting, eutrofiëring en zuurstoftekort. Leg kort uit hoe deze gevolgen ecologische
processen en/of kringlopen verstoren.
- Leg uit hoe vissen die de bodem omwoelen - zoals brasems - een bijdrage leveren aan de algenbloei.